ZBRODNIA KATYŃSKA ROK 1940

 

 

 

 

Zbrodnia Katyńska

 

Po wybuchu II wojny światowej w dniu 17 września 1939 roku na ziemie polskie wtargnęły wojska sowieckie. Polskich jeńców wojennych wziętych do niewoli przez Armię Czerwoną zgromadzono w trzech głównych obozach: Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie.

Według dostępnych danych w marcu 1940 roku w obozie w Kozielsku przetrzymywano około 5 tysięcy osób, z czego 4,5 tysiąca oficerów, w Starobielsku 3,9 tysiąca osób, a w Ostaszkowie 6,8 tysiąca osób, w tym 400 oficerów. Na podstawie decyzji Biura Politycznego Wszechrosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) z 5 marca 1940 roku, począwszy od kwietnia tegoż roku aż do połowy maja, z obozów tych wywożono polskich więźniów w grupach liczących od 60 do 250 jeńców. Wszyscy oni zginęli bez śladu, nie licząc 4253 jeńców kozielskich, których ciała zostały znalezione w lesie katyńskim koło Smoleńska. Za dokonanie mordu odpowiedzialne było NKWD ZSRR, czyli Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR. Ciał pozostałych ponad 10 tysięcy oficerów i innych jeńców polskich z wyżej wymienionych obozów nie odnaleziono.

13 kwietnia 1943 roku radio niemieckie podało do wiadomości komunikat o odnalezieniu przez Niemców grobów polskich oficerów w lasku katyńskim koło Smoleńska, oskarżając jednocześnie o tą zbrodnię władze radzieckie, głównie NKWD.  Rząd Polski będący na emigracji w Londynie zwrócił się dnia 17 kwietnia 1943 roku do Międzynarodowego Czerwonego Krzyża w Genewie z prośbą o wyjaśnienie sprawy. Na nieszczęście dla strony polskiej w tym samym dniu w genewskiej siedzibie MCK znalazła się identyczna prośba strony niemieckiej. Kreml przystąpił do gwałtownej reakcji. Sytuacja była dla ZSRR dość niebezpieczna, szczególnie, iż polskie władze zwracały się, przez okres półtora roku do strony radzieckiej, z zapytaniem, co stało się z aresztowanymi w 1939 roku polskimi oficerami. Próbując ukryć ową zbrodnię Józef Stalin już 21 kwietnia 1943 roku wysłał depesze do rządu Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych określając postępowanie rządu polskiego, jako naruszenie współpracy w stosunkach między państwami sojuszniczymi. Oświadczył, iż zrywa stosunki z rządem RP. Sprawa katyńska posłużyła ZSRR , jako pretekst do zerwania stosunków z Polską, aby móc po II wojnie światowej wprowadzić w naszym kraju komunizm.

Ustrój jaki zapanował w Polsce po II wojnie światowej i trwał, aż do 1989 roku nie pozwalał na oficjalne (choć nie tylko) poruszanie problemu mordu katyńskiego. Ówczesne władze komunistyczne starały się wymazać Katyń ze świadomości Polaków, co było podyktowane przede wszystkim względami politycznymi. Dopiero niedawno zaczęto osłaniać tzw. biały plamy w historii.

Dziś mimo upływu wielu lat od tamtego wydarzenia pewne sprawy z nim związane nadal pozostają niejasne z uwagi na niedostępność niektórych materiałów, znajdujących się w archiwach rosyjskich. Ponadto strona rosyjska nie chce uznać owej zbrodni za ludobójstwo, czego domaga się bez skutku strona polska.

 

Zbrodnia Katyńska

 

nowa wersja strony AD 2013.
Oficjalna strona Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Zygrach (w nowej odsłonie od 09.09.2013)